Władysław Kopaliński powiedział kiedyś, że „Biblia jest jeszcze ciągle najintensywniej cytowanym, choć może najmniej czytanym z bestsellerów świata”. Mnóstwo wyrazów i frazeologizmów, których dziś używamy, ma swoje źródło właśnie w Starym lub Nowym Testamencie. Nazywa się je „biblizmami”.

Biblijne korzenie

Wyrażenie „zmienić się w słup soli” pochodzi z Księgi Rodzaju. We fragmencie opisującym ucieczkę Lota, jego żony i dzieci z przeklętej Sodomy, żonę Lota spotyka kara za ciekawość – kobieta ogląda się w tył i zmienia w słup soli. Dziś te słowa oznaczają znieruchomienie np. ze strachu albo zdziwienia.

Z Biblii pochodzą takie przysłowia jak „głos wołającego na pustyni” (Mt 3,3), „prochem jesteś i w proch się obrócisz” (Rdz 3,19), „marność nad marnościami” (Koh 1,2), „ostatni będą pierwszymi” (Mt 20, 16), czy „zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12,21). To ostatnie zostało wykorzystane przez papieża Jana Pawła II w orędziu papieskim z 2005 roku. „Ten kto wiatr sieje, burzę zbiera” to również biblijne przysłowie (Oz 8,7), podobnie jak stwierdzenie, że „nie samym chlebem człowiek żyje”, które w oryginale brzmi „ nie samym chlebem (…) lecz każdym słowem, które pochodzi z ust bożych” (Mt 4, 4). Wielbłąd, przechodzący przez ucho igielne, ma korzenie w Ewangelii Według Świętego Mateusza – „Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego” (19,24).