Twórczość z terytorium Indii obejmuje literaturę wedyjską, sanskrycką, w języku hindi, perskim, angielskim i w wielu innych. Najbardziej znanymi lub chociaż kojarzonymi z tym krajem tekstami są Wedy (w tym Rygweda) i sutry (w tym Jogasutra oraz niezwykle popularna Kamasutra), pisane w języku wedyjskim oraz jedne z największych dzieł literatury światowej – sanskryckie eposy Mahabharata (łącznie z Bhagawadgitą) i Ramajana.

Sławni obywatele Indii

Jednymi z najsławniejszych Hindusów w historii nowożytnych Indii byli Mahatma Ghandi (1869-1948) i Rabindranath Tagore.

Ghandi był działaczem społecznym i politycznym, filozofem propagującym pacyfizm i duchowym przywódcą Hindusów na drodze ku niepodległości. Niektóre z jego poglądów wzbudzały kontrowersje, słynął z ambiwalentnego stosunku do religii. Krytykował chrześcijaństwo, hinduizm i inne wyznania ale przez całe życie oddawał się wielu praktykom mających źródło w jego narodowej religii. Dziełem jego życia są między innymi sławne sentencje dotyczące Boga, pokoju i sytuacji na świecie.

„Oko za oko uczyni tylko cały świat ślepym.”

„Dobro i zło muszą istnieć obok siebie, a człowiek musi dokonywać wyboru.”

„Nie ma drogi do pokoju. To pokój jest drogą.”

„W życiu jest coś więcej do zrobienia niż tylko zwiększać jego tempo.”

„Bóg nigdy nie pojawia się jako osoba – zawsze jako czyn.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) był pisarzem, pedagogiem, filozofem i malarzem, a także pierwszym indyjskim laureatem nagrody Nobla w 1913 roku. Jego pieśń została wybrana na hymn państwowy Indii. Oto przykładowe cytaty jego słów: